`s-Hertogenbosch, 24 oktober 2008

Door Michel van den Bosch, Phobos Groep BV

Sinds december 1995 is elk bedrijf dat werkzaam is binnen de voedingsmiddelenbranche verplicht om een HACCP-plan te hebben. Deze verplichting staat omschreven in de Warenwet gespecificeerd in de warenwetregeling Hygiëne van levensmiddelen. Het Europees Parlement en de Raad hebben op 28 januari 2002 al de verordening (EG) nr 178/2002 aangenomen waarin Artikel 18, de traceerbaarheid binnen de levensmiddelenbranche omschrijft.

Een jaar later komt daar de Wet op de autocontrole bij. Voor ieder bedrijf dat te maken heeft met voed- sel in de breedste zin van het woord zijn de bovenstaande regels van groot belang geworden en de meeste hebben dan ook een HACCP-plan geïmplementeerd binnen hun organisatie. Al hoewel de regels voor het verschillende type bedrijven nog sterk verschillen wordt registratie van de meetpunten een steeds grotere en veeleisende bezigheid. Software en overige hulp- middelen zijn noodzakelijk geworden om snel en efficiënt te kunnen ingrijpen op eventuele calamiteiten. De route van het moment van constatering van de misser terug naar de bron dient juist geregistreerd te zijn. Het herleiden van de bron leidt uiteindelijk tot een hogere voedselveiligheid en daarmee in een verbeterd vertrouwen van de consument in de branche. Weliswaar gaat het bij ieder bedrijf om het maken van winst en niet om het voeden van vele systemen. Maar alle bedrijfsprocessen starten wel bij de mens. Systemen zijn er ter onder- steuning van de processen en dienen het werk in ieder geval overzichtelijker te maken. Hoe groot moet een bedrijf zijn om volledig te kunnen voldoen aan deze eisen? Echter wordt er snel vanuit de overheid en de ICT-leverancier gekeken naar de processen en procedures. Niet vaak naar de impact die deze veranderingen hebben op de mensen die ermee gaan werken. Binnen grote organisaties is de functiescheiding volledig en passen de academische modellen goed. Bij het MKB hebben medewerkers vaak vele petten op en is niet duidelijk te onderscheiden wanneer ze registreren of controleren. Gaan we niet te ver? En verdwijnen niet door al deze regels en richtlijnen de lokale producenten? Ik hoop van niet.